Lady Gaga: Hoe was het?

Laat ik het toegeven. Ik was niet vanaf seconde één verliefd op Lady Gaga en haar muziek. Toen ik ‘Just Dance’ voor het eerst hoorde, leek het me een liedje uit een dozijn, met een blonde zangeres uit zoals zovelen. Maar to be fair: de liedjes over feesten en lol hebben, kwamen in die periode dan ook je oren uit. Zelfs Pokerface kon ik nog afzweren. Ik dacht: iemand die zoveel show en synthesizers gebruikt kan vast niet zingen. Maar bij Paparazzi was ik om. Heb je die clip wel eens gezien? Pure popexplosie met een supervreemd en moordlustig verhaal. Al maanden had ik de kaartjes en keek ik naar het concert uit. Vorige week was het zover: ik zag ik haar voor de tweede keer live. Lady Gaga.
Sinds een aantal jaar ben ik fan van Lady Gaga. Maar dan ook écht fan. Haar muziek verslind ik (in periodes, dat wel), en ik tel stiekem altijd de nachtjes af tot een nieuwe videoclip. Want je weet dat het een audiovisueel spektakel wordt met Lady Gaga. Je kunt er lang of kort over lullen, maar ze inspireert me. Haar creatieve uitspattingen inspireren mij op een andere manier naar mijn leven en kunst (schrijven) te kijken. En behalve dat inspireert ze me om gewoon te dragen wat ik wil, en in het leven wat meer ‘schijt’ te hebben. En die boodschap kan geen kwaad voor een meisje dat zich vaak drukmaakt over wat anderen van haar verwachten.

Ik bezocht het concert van Gaga op maandag, met één van mijn beste vriendinnetjes en haar vriend, een ware concertmaagd. Het vorige concert had ik ook met die vriendin bezocht, en dat beviel ons echt goed. Gaga’s vorige show, het Monsterball-concert, verliet ik met een vlaag aan zelfvertrouwen en gevoelens van power, na een motiverende speech die ze gaf. Die sensatie miste ik deze keer een beetje, hoewel ze een paar keer mooi speechte. Misschien kwam mijn gebrek aan een lovepowerinspiratievlaag ook wel door het feit dat ik zo ziek als een hond was. Ik was strontverkouden en had de hele dag in bed gelegen. En in de trein moest ik ook nog eens heel nodig naar de wc, en daar was de smerigste plee die ik ooit had gezien. Maar ik moest toch gaan, anders zou het misgaan. Afijn, je snapt in welke bui ik was. Niet in een concert-bui. Maar ik heb me toch enorm vermaakt, en mijn buikpijn kwam pas na het concert terug.


De Born This Way-ball was misschien nog wel beter dan de vorige keer dat ik Lady Gaga zag. Gelukkig maar, want ik heb als een malle op de verkoopdag kaartjes proberen te scoren door manisch op de refresh-knop te blijven drukken. Maar dan het concert zelf: het decor bestond uit een geweldig groot kasteel, dat je met allerlei lichten kon verlichten zodat het óf leek dat het een gothickasteel was, óf dat het een vrolijk prinsessenkasteel was. Daar doorheen danste ze met haar dansers, in de gaafste en meest bizarre kostuums terwijl ze geen enkele valse noot zong. Echt, mijn god, wat kan die dame zingen.


2,5 uur lang trok de wervelwind die Gaga heet over het podium. Ze rookte een jointje, sprak heel gezellig met alle fans, vertelde anekdotes uit haar leven, en zong zowel de grote hits als de onbekendere tracks van haar album. De choreografie was echt kick ass, vooral bij Scheisse, de laatste ‘officiële’ track, voordat de toegift begon. Van uptempo tot heel intiem en breekbaar, Lady Gaga kan alles aan. Ik had de avond van mijn leven.

Waren jullie erbij?

De foto’s heb ik niet zelf genomen, maar zijn wel (afgezien van die van het podium) allemaal gemaakt op de avond dat ik er ook was.
Bron foto’s: fanpop.com, gagamonster.nl, verkoopjekaartje.nl, thirstforgossip.com

Advertenties

Een gedachte over “Lady Gaga: Hoe was het?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s