Music Monday: Mika – The Origin of Love

Prepare: dit wordt een post met heel veel gênante tienerverhalen. Zo was ik namelijk rond mijn vijftiende een gigantische fangirl. Ik was head over heels verliefd op Mika. Een magere nerdachtige kinderlijke man die misschien homo was en heel hoog zong. Tja. Ik heb gewoon een beetje een vreemde smaak. Authenticiteit spreekt me aan. Een man met zelfvertrouwen. Die zichzelf is. En dat wist ik toen al. Vandaar mijn vreemde verliefdheid, die natuurlijk volkomen eenzijdig was.
Over de jaren heen bezocht ik drie van zijn concerten, en kocht ik zijn twee albums. Er waren periodes dat ik mijn dagen sleet op Mikaforums. Elk filmpje, liedje, interview, ik verslond het. Ik ademde Mika, ik droomde Mika, ik leefde Mika.

En toen kreeg ik een leven. Ik ging studeren, ik kreeg een vriend, en Mika maakte even minder muziek. Bovendien werd het inmiddels wel duidelijk dat ik nooit met hem zou gaan trouwen, haha. Toen zijn tweede album uitkwam, kocht ik het enthousiast. Ik vond het leuk, draaide ‘m regelmatig, maar de muziek werd uiteindelijk toch te kinderlijk voor me. Mijn Mikaliefde stierf langzaam.

Die ogen!

De laatste tijd zag ik weer steeds vaker muziek, filmpjes of foto’s verschijnen. De schok! Hij had zijn mooie krullen afgeknipt! En van zijn kinderlijke imago was weinig over. Hij leek volwassen te zijn geworden, en seksualiteit mocht een rol spelen in zijn muziek. En over zijn muziek gesproken.. het was ineens veel elektronischer. Dansmuziek. Ik moest er heel erg aan wennen, en vond het in eerste instantie maar niks.

Maar de muziek groeide op me. Ik vond het elke keer dat ik luisterde weer steeds leuker. Toen ‘The Origin of Love’ eindelijk op Spotify kwam, dacht ik: ‘This is it. Als ik dit niet leuk vind dan is mijn Mika-liefde over. Het is leuk geweest, maar tijd om verder te gaan’. En toen luisterde ik de muziek..

Ik was verliefd! Jeetje wat is die cd goed. En leuk! Het is net alsof Mika met mij is meegegroeid is, en wat ben ik hem daar dankbaar voor. ‘Origin of love’ vind ik een van de beste nummers van 2012. Ook omdat ik het zo’n lieve manier om te zeggen dat je van iemand houdt. ‘You’re the origin of love’. Dat is toch lief? Ook al zijn andere liedjes vind ik gaaf. ‘Love you when I’m druk’ en ‘Emily’ zijn echte dansnummers. Als je daar niet blij van wordt, kun je er net zo goed een einde aan maken denk ik. Hoewel ik ‘Elle me dit’ beter vind, dan de vertaling ‘Emily’, vind ik het nog steeds een goed nummer. In 2008 jankte ik mijn ogen uit bij de demo ‘Overrated’. Grappig om te zien dat het nu een lekker dancenummer is geworden.

Echt. Ik zou je absoluut aanraden het album te draaien, het is heerlijk! Je wordt er vrolijk van, en het maakt de grijze grauwe dagen een stuk zonniger!

Ps. Ik vind het jammer dat ik geen homoman ben. Voor het eerst in mijn leven
Pps. Luister dit album. DOE HET NU. Ik ga trouwens naar zijn concert, jee!

Vinden jullie Mika’s muziek leuk?

Bron foto’s: exposay.com, wikipedia, israbox.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s