Boek: Jill Mansell – Kiezen of delen

Een tijdje terug zag ik op Girlscene.nl een post over dat Jill Mansell naar Nederland kwam. Ze zou signeren in de Bijenkorf in Amsterdam, op zaterdagmiddag. Nou, dacht ik. Laten we daar eens naartoe gaan. Ik had nog geen plannen, en een aantal jaar terug (toen ik bijna alleen maar chicklit las) las ik ook een aantal titels van Jill. Eenmaal aangekomen in een stampvolle Bijenkorf (drie dwaze dagen) bleek Jill een kleine, maar mooie en leuke vrouw van in de vijftig te zijn. Ze werd geïnterviewd, waarbij toeschouwers ook de kans hadden vragen te stellen. Ik deed dat.
Lichtelijk nerveus greep ik de microfoon en stamelde ik: ‘Toen u uw eerste boek schreef, was u toen niet onzeker dat het niet goed genoeg zou zijn?’. Met grote ogen keek ze me aan. ‘Ofcourse! I still am!’, verzekerde ze me. Pas als iemand van de uitgever haar verzekerde dat het haar nieuwste boek echt een leuk verhaal was, kon ze rustig ademhalen. Maar, zei ze, laat je je er nooit door tegenhouden. “If you feel it’s never good enough, it probably isn’t. But we all feel that way.”

Voor de signeersessie moest ik nog gauw een boek van Jill aanschaffen, want mijn boeken lagen bij mijn ouders thuis en stonden op mijn e-reader (signeert zo lastig). Ik kocht op het station van Utrecht een omnibus: Kiezen of Delen, en De Minnaar Is. Na een geweldig lieve boodschap die Jill voorin het boek krabbelde, begon ik in de trein terug naar huis meteen met het lezen van Kiezen of Delen. Op bladzijde één zat ik al in het verhaal. De humor en herkenbare gedachtes van hoofdpersoon Naomi zorgden ervoor dat ik me meteen in haar kon herkennen.

En toen gebeurde, na een hoofdstuk of twee, iets waar ik niet zo van hou. Namelijk: heel veel karakters, waarvan je allemaal weet wat ze denken en vinden. Dat vind ik persoonlijk ongeloofwaardig. Ik heb liever dat het standpunt vanuit één persoon verteld word. Één persoon die je door en door kent, in plaats van twintig oppervlakkige opmerkingen van mensen die je amper kent. Ook kwam het verhaal, naar mijn smaak, wat langzaam op gang ondanks dat er veel gebeurde. Maar in de tweede helft van het boek wordt dat ruimschoots goedgemaakt.

Uiteindelijk was het een boek om van te houden. De personages waren erg likeable, ondanks dat ze met zovelen waren. Je kunt merken dat Jill van mensen houdt, en ze had de karakters wonderwel goed uitgewerkt, ondanks de hoeveelheid die er waren. De climax van het verhaal is erg leuk en spannend. Op het eind kon ik het boek bijna niet meer wegleggen, en als dat gebeurt, is het wat mij betreft een geslaagd boek. Heerlijk voor een druilerige weekend op de bank.

Lezen jullie weleens iets van Jill Mansell?

Advertenties

3 gedachten over “Boek: Jill Mansell – Kiezen of delen

  1. Pingback: Boek: De Dag van de Jakhals – Frederick Forsyth « writerinheels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s