Yoga #2

Hebben jullie het ook moeilijk om jezelf te motiveren om te sporten, met dit donkere duistere weer? Elke zondagavond zit ik weer steunend in bed. ‘Waarom heb ik op maandagochtend negen uur ook alweer yoga?’, vraag ik standaard aan niemand in het bijzonder. Zo nu en dan wil mijn vriend nog wel eens antwoorden, maar veel verder dan: stel je niet aan, of geen idee, komt hij ook niet. Maar steevast zeg ik tegen mezelf: morgen weet ik weer waarom ik het doe. En dus ging ik vanochtend met frisse moed om acht uur uit bed. Ik had een brakke nacht achter de rug, de slaapkamer was koud, het bed was warm, en buiten weerspiegelden de straten van de regen. Een grijze lucht fluisterde in mijn oor: ‘Blijf toch lekker liggen, Milou. Van slapen word je ook héél ontspannen’.
Nee, dacht ik. Zo bereiken we niet wat ik wil: een soepele yogi worden die rust heeft in haar hoofd. Goed, met één uurtje yoga per week bereik je dat doel nog niet snel, maar het is beter dan nul uur yoga. En dus sleepte ik mezelf naar mijn klerenkast. Ik hees mezelf in wat soepele sportkleding (ik moet nog steeds een yoga outfit), en smeerde een boterham. Voor ik de deur uitstapte, wikkelde ik mezelf nog in een sjaal, muts en jas, alvorens ik de deur uitstapte.

In de miezerregen en kou race’te ik naar het centrum. Eenmaal daar, bleek ik ruim op tijd (voor het eerst). Ik nam mijn plek in, en wachtte in alle rust op de les die begon. Het begon al met een paar minuten mediteren. Even in jezelf terugkeren. Ik voelde me meteen rustiger worden, en kon mijn aandacht redelijk goed bij de oefening houden. Het fijne aan yoga is het feit dat je alleen observeert. Je oordeelt niet.

Goed: Ik voel weerstand (pijn) in mijn been
Fout: Mijn been doet pijn, ik wil dit niet, ik kan dit niet, waarom kunnen andere mensen dit wel?

Nu zul je denken: dat tweede voorbeeld is wel erg overdreven. Maar nee. Als ik in een pose sta, en mijn been begint zeer te doen, dan wil ik volhouden. Maar mijn brein wil stoppen. Het gaat malen. Me onzeker maken. Onderhandelen. En dat moet ik niet toelaten. Ik moet gewoon observeren wat er is, ook in het dagelijks leven.

Goed: Vandaag ga ik naar de kapper, boodschappen doen, twee blogposts schrijven, een freelance artikel afmaken en afspreken met vrienden.
Fout: O, nee. Ik kan niet plannen. Kijk nou hoe druk ik het heb. Ik wou dat ik meer vrije tijd heb. Wat kan ik afzeggen? Shit, ik ga zo gestressed zijn.

Yoga is meer dan alleen een ‘sport’. Het leert je dingen over het leven. En hoewel het bij lange na nog niet goed gaat in mijn hoofd (althans, yogi = not me), plaats ik mezelf wel elke maandag in een positie waarin ik herinnerd word hoe het wel moet. En als ik dan na een les met een leger hoofd, en een licht lichaam naar buiten stap, kijk ik naar de Dom en het glinsterende water in de gracht en denk ik:

Dus daarom ga ik.

Houden jullie ook van yoga?
Bron foto’s: peachme.tumblr.com, shockya.com, yoga-healthy-glow.tumblr.com

Advertenties

2 gedachten over “Yoga #2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s