Film: Polisse

Confession: ik ben een hipster wat betreft films. Hoe buitenlandser, rauwer, en deprimerender het verhaal, hoe beter ik de film vind. Niet dat ik niet van Hollywoodfilms hou hoor (ik heb Forest Gump duizend keer gezien), of geen traanoogjes krijg bij een treurig einde, maar meestal zijn die verhaallijntjes vrij dun. Voor mij hoeft het niet mooi af te lopen, ik zie liever het echte leven, met echte mensen en echte problemen. Dat biedt toch meestal een interessanter verhaal. Ik zag deze week drie films, maar bespreek alvast de heftigste. Polisse, een Frans drama dat gebaseerd is op waargebeurde feiten.
‘Polisse’ gaat over een team mensen die allemaal voor de Parijse zedenpolitie werken. Echte mensen, met allemaal hun eigen problemen. Dagelijks krijgen ze te maken met kleine meisjes die vertellen dat ‘papa aan hun voorbips krabt’, ooms die hun nichtjes prostitueren, of moeders die hun peuters pijpen omdat ze dat zo rustig laat slapen. En dat laat het team niet koud. Thuis kunnen ze hun verhaal moeilijk kwijt. Naar mate het verhaal vordert zie je hoe de aanhoudende trauma’s ze juist sterker of zwakker maakt.

Fotograaf Melissa volgt het zedenteam, voor een fotoboek dat ze maakt voor het ministerie.  Het verhaal wordt in principe door haar ogen verteld. Ze probeert zich op de achtergrond te houden, maar wordt na een tijdje verliefd op Fred, een getinte zedenrechercheur met relatieproblemen. Naar mate hun relatie vordert, blijkt dat hun relatie veel invloed heeft op het zedenteam.

Polisse is een rauwe, echte film. Ik had het gevoel een documentaire te kijken, in plaats van een film. En dat is niet gek. Regisseuse Maïwenn (die Melissa speelt) liep maandenlang mee met het zedenteam in Parijs, om te begrijpen hoe het werk eraantoe gaat. Wat je ziet is een team diverse karakters, waaronder veel vrouwen, die allemaal anders met de drama’s omgaan. Hoewel het lastig te geloven is dat de zedenrechercheurs soms zo uitvallen tegen de verdachten, is het geheel heel schrijnend. Je kunt je goed in hun schoenen verplaatsen. En als je een kind ziet vertellen over wat hun opa allemaal met hun doet, breekt je hart zoals nooit tevoren. Geen gezellige film, wel een geweldige film als je houdt van rauwe échte films. En van de Franse taal, natuurlijk.

Ga jij ‘Polisse’ zien?

Bron foto’s: cinebel.be, lux-nijmegen.nl

Advertenties

2 gedachten over “Film: Polisse

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s