Films: Johnny English Reborn & Limitless

You’re welcome.

Dan hier deel twee van mijn Megagrote Supervette Filmpost. Dit keer keek ik twee compleet tegenovergestelde films: Johnny English Reborn en Limitless. Waarom tegenovergesteld? Humor tegenover thriller, simpel tegenover ingewikkeld, en Rowan Atkinson tegenover Bradley Cooper. En vooral dat laatste is waar het echte verschil plaatsvindt natuurlijk. Welke vond ik leuker?


Johnny English Reborn
Een paar jaar geleden lag ik dubbel in mijn stoel om de avonturen van Johnny English. Als een mislukte James Bond verneukte hij eigenhandig zijn carrière, waarna hij uiteindelijk natuurlijk alles wel weer goedmaakte. Met een leuke bijrol voor Natalie Imbruglia. Maar nu is Johnny English terug.

Nadat hij na een drama in Mozambique op non-actief is gesteld, verblijft Johnny in een Tibetaans klooster. Na vijf jaar wordt hij teruggevraagd om de aanslag op de Chinese president tegen te gaan. Johnny English ontmoet zijn nieuwe baas en team, en krijgt nog één kans om aan te tonen dat hij wel degelijk een goede secret agent is. Maar dat is nog niet zo makkelijk, als je het IQ van een vijfjarige hebt, en iedereen je tegenwerkt.

Vooropgesteld dat je geen acht euro voor de film betaalt, en van te voren weet dat het geen topfilm wordt, dan kun je best van de film genieten. Ik wel althans. Ik wist dat het flauwe humor werd. Onder de film zat ik ook te bloggen (hard knock life…), dus ik heb wel delen gemist. Maar nog steeds is het een prima film: heerlijk voorspelbaar en lekker flauw. Rowan Atkinson’s trucjes ken je inmiddels door en door, maar het blijft grappig.

Limitless
Ik ben een beetje verliefd op Bradley Cooper. Ik zal het maar meteen toegeven. Ik kan het er wel op (zo kan het wel weer, Milou…). Ik weet ook dat die gay-geruchten niet echt uitblussen, maar daar trek ik me voor het gemak niets van aan. Limitless stond al een tijdje op de verlanglijst van Vriend en ik, en we wilden zelfs naar de bioscoop gaan toen hij draaide. Ik weet dat ik dat inmiddels al duizend keer gezegd heb. En steeds gaan we niet. We zijn dus aartslui, vermoed ik. Of heel druk.

Eddie Morra (Bradley Cooper) is een schrijver met writer’s block. Volgens het cliché douchet hij niet, heeft hij lang haar en is hij allround nietsnut. Zijn boek valt eigenlijk nog geen boek te noemen: hij heeft nog geen letter op papier. Als een oude vriend hem de drug NZT geeft, verandert zijn leven. Ineens kan hij zijn brein niet voor 20% maar voor 100% gebruiken. Hij schrijft zijn boek in vier dagen en bestormt vervolgens Wall Street. Als business mogul Charles van Loon (Robert de Niro) hem vraagt hem te helpen met de grootste bussinessdeal in de geschiedenis, komt Eddie Morra in het vizier van mensen die alles zullen doen voor NZT. Niet alleen moet Eddie zijn stalkers ontwijken, hij ontdekt ook een gevaarlijk nadeel aan de drug.

Wat een spannende film! Ik vond het een heel interessant gegeven. Ik interesseer me sowieso heel erg in het brein, en de mogelijkheden die je daarmee hebt. Ik heb ook ooit gedacht: wat nou als je 100% van je brein kon gebruiken? Een superspannend idee. Daarnaast is kijken naar Bradley helemaal geen straf. De film is wel een beetje ingewikkeld, en lijkt op sommige punten een beetje vreemd te lopen. Daar mistte ik de link geloof ik. Maar behalve dat is het een heel spannende film, met een heel interessante filmstijl. Ik zou hem zeker aanraden.

Heb jij de films gezien?

Bron foto’s: naardecinema.com, lonelyreload.com, loiis.nl

Advertenties

2 gedachten over “Films: Johnny English Reborn & Limitless

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s