Documentaires: Rauw & Rauwer

Één van de dingen waaronder ik bij vrienden bekendsta is dat ik altijd een mening heb. En die is meestal redelijk uitgesproken.  Herinner je je deze post nog? Tja. Ik kan er niet zoveel aan doen. Ik ben een emotioneel persoon, en kan me nogal opwinden over dingen. Toen ik overal ineens dingen las over de documentaires ‘Rauw’ & ‘Rauwer’, MOEST ik die dan ook kijken. En ja, daar heb ik ook een mening over.
De documentaires gaan over Francis Kenter, een vrouw van eind vijftig die haar vijftienjarige zoon Tom alleen maar rauw eten laat eten. Zijzelf eet ook alleen rauw, omdat ze gelooft dat dit het gezondste is. Maar de doctoren en raad van kinderbescherming denken hier anders over. Francis dreigt Tom kwijt te raken, doordat hij uit huis wordt geplaatst. Hij zou door het rauwe voedingspatroon essentiële voedingsstoffen missen, en daardoor maar liefst twaalf centimeter kleiner worden dan zijn leeftijdsgenoten.

Francis houdt vol dat Tom zelf voor het rauwe eten kiest, en dat hij best gekookt eten zou mogen eten als hij wil. Maar tegelijkertijd legt ze hem ontzettend vaak woorden in de mond. ‘Als er gekookt eten in je lijf komt, dan reageert je lijf alsof er…’, waarna Tom braaf moet afmaken: ‘een gifstof binnenkomt’. De beste jongen is op dat moment elf. Ik wist op mijn elfde niet wat een gifstof was, geloof ik.

De doktoren in het ziekenhuis hebben allemaal geen idee wat ze doen, besluit Francis, en dus neemt de ze tiener mee naar een seminar van David Wolfe, die een wazige propagandist blijkt. Hij beweert een hele hoop vage dingen, waarna hij aanschuift bij Francis en Tom die ongeïnteresseerd om zich heen kijkt. Wolfe wordt helemaal enthousiast, hij noemt Tom praktisch een messias. Hij zou met zijn eetstijl wel eens Nederland en dan de hele wereld kunnen veranderen. Een revolutie kunnen ontketenen. Alleen hij kan dat. Let maar op.

En toen wilde ik een pasgeboren baby van het dak smijten. Wat een klinkklare onzin. Wat een geflipte psychopaat. Je gaat toch niet beweren dat je zoon een vrije keus heeft, als je hem vervolgens volstopt met deze propaganda. Hij kan de wereld veranderen,  zegt een ‘guru’. Nou, dan zou ik als ik Tom was inderdaad op dat moment ook niet toegeven dat ik zin heb in gekookte worteltjes. Of een Big Mac. Oh nee, wacht. Pizza en energiedrankjes. Want dat is volgens Francis hetzelfde als je kind een heroïnespuit geven en zeggen: joh, ga je gang. Oftewel: ze vergelijkt gekookte worteltjes met heroïne. Props!

Of de Raad van Kinderbescherming zich in zo’n zaak moet mengen is een tweede. Na lang nadenken denk ik van wel. Ik ben helemaal voor vrije keus, maar zodra je je kind een levensstijl laat volgen die aantoonbaar schadelijk is voor hem, dan zie ik dat wel als kindermishandeling. Net zoals er dit voorjaar een aantal kinderen met obesitas onder toezicht werden geplaatst door Jeugdzorg. Dan kun je zeggen: maar het is toch Tom’s eigen keus om rauw te eten? Ja. Maar dan is het toch net zo goed de keuze van die obesitas-kinderen om elke dag chips te eten? (Als ze dat doen, weet ik niet). Er zit geen verschil in.

Francis lijkt me een lieve, redelijk intelligente vrouw. Ze houdt van haar zoon, dat zie je aan alles af. Bovendien wil ze het beste voor hem, ze gelooft echt (met al haar wikipedia-kennis), dat dit het beste is voor haar zoon. Maar ze gaat er wel heel fel tegenin, tegen iedereen die tegen haar is. Als ze haar zoon nou gewoon twee keer per week een stuk tofu geeft, en af en toe zijn aardappeltjes kookt, dan is er geen haan meer die ernaar kraait. Maar als zelfs dat je al te ver gaat, en je je zoon van school houdt omdat je bang bent dat hij zijn smoothie inruilt voor een gevulde koek, dan ben je wat mij betreft echt een extremist. En daar mag best tegen worden ingegrepen.

Mijn eigen mening over rauw voedsel ligt trouwens verassend genuanceerd. Je zou het misschien niet verwachten, maar ik ben pro rauw eten. Ik eet zelf ook elke dag rauwe groenten en fruit, en zo nu en dan een lekkere groene rauwe salade, en zie daar geen problemen mee. Ik denk dat het gezond is zelfs. Mits je het met andere producten combineert zodat je een veelzijdig voedingspatroon hebt. Het werd in de documentaire ook weer bevestigd hoe belangrijk dat is. Voor een volwassene is alleen rauw eten misschien geen probleem (hoewel Francis’ uiterlijk en gewicht me anders doen denken), voor een kind moet je niet zo extreem zijn. Tom is immers niet zo klein omdat hij genoeg voedingsstoffen krijgt.

Wat vonden jullie van de documentaire?

Ps. Ik ga gewoon even niet beginnen over een aantal dingen: zoals het feit dat haar hond moest vasten, dat ze zelf met haar 44kg ging vasten als protest tegen de rechtszaak, haar opmerking dat ze ‘best meegaand is’, enzovoort enzovoort. Bedenk daar zelf maar bij wat mijn mening is.

Bron foto’s: amsterdamcurated.com, hollanddoc.nl, antibjz.nl, binnenland.nieuws.nl

Advertenties

5 gedachten over “Documentaires: Rauw & Rauwer

  1. Deze discussie zie je inderdaad overal terug. Wat over het hoofd wordt gezien, is het feit dat de raad van de kinderbescherming helemaal niet valt over de voeding van Tom (dat is al lang van tafel geveegd) maar over het feit dat hij niet naar school gaat terwijl hij leerplichtig is. Duidelijk iets anders dus. Hij is wel heel erg gezond, het enige is dat hij niet zo ‘lang is als hij zou moeten zijn’. Ik vind dat heel krom. Zou moeten zijn? Francis heeft wel een punt dat in veel zuivel groeihormonen zitten die ook in ons lijf terecht komen. Iets kleiner zijn dan de rest is helemaal geen gezondheidsprobleem, en verder was Tom kerngezond.

    Als je vind dat de kinderbescherming zich met dit soort zaken over voeding moet bemoeien, dan zijn er nog een heeeeeeleboel andere gevallen die wat mij betreft voorrang moeten krijgen. Namelijk diegene waar de kinderen van hun ouders nooit gezond eten krijgen. Waar ze vol worden gestopt met frisdrank, snoepjes en vet. Francis is een beetje doorgeslagen, maar niemand kan ontkennen dat ze het beste met haar zoon voor heeft, en hem veel liefde geeft volgens mij….

    • Dat laatste stel ik ook. Die kinderen met overgewicht zijn ook onder toezicht geplaatst. Maar ik kan me herinneren dat hij, zeker in het begin van de documentaire wordt omschreven als ‘ondervoed’. Ik geloof simpelweg niet dat dit een gezond dieet is voor een kind. Voor een volwassene misschien wel 🙂

    • Zou kunnen! Ik zou er nooit voor kiezen (alleen al omdat er niets boven een goede pasta/pizza gaat), en al helemaal niet bij een kind. Ik heb het idee dat kinderen meer nodig hebben. Maar op zich ben ik niet anti rauw 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s