Film: 50/50

Een komedie over kanker. Dat hoor je niet zo vaak. En dan ook nog eens eentje die een 7.8 krijgt op IMDB. Dat is uitzonderlijk hoog voor een komedie. Die moest ik dus zien. In dit filmpje zie je al dat ik 50/50 vorige week bij Action kocht. Maar wat vond ik ervan, was hij echt zo goed?
50/50 gaat over de 27-jarige Adam die samen met zijn beste vriend Kyle werkt voor een radiostation, en een relatie heeft met een beeldschone kunstenares Rachael. Na wat rugpijn komt hij erachter dat hij kanker heeft. Een zeldzame soort die om een zenuw in zijn rug groeit. Tijdens de behandeling van zijn ziekte komt hij erachter wie hij wel en niet kan vertrouwen, leert hij omgaan met zijn familie en krijgt hij een oogje op zijn 24-jarige therapeute Katherine.

Wat vond ik ervan?
Ik was eigenlijk best wel teleurgesteld in deze film. Het werd overal aangekondigd als ‘hilarisch’ en ‘echt een geweldige film over kanker’, maar ik vond het alles behalve hilarisch. Ik heb misschien twee keer gelachen tijdens de film. Dat de film het label ‘komedie’ draagt heeft waarschijnlijk te maken met de aanwezigheid van Seth Rogen, die Kyle speelt. Hij doet bijna alleen maar komedies. Maar deze film is geen komedie, het is een drama. Dat betekent niet dat het een slechte film is (dat is het niet per se), maar ik voelde me wel een beetje voorgelogen. Je moet de film niet gaan kijken met de verwachting dat je lekker gaat lachen. De film wordt verkocht als ‘feelgood movie’, maar neem van mij maar aan dat het gewoon een (luchtig) drama is.

De acteurs acteren goed, vooral hoofdrolspeler Joseph Gordon-Levitt. Wist je dat hij deze rol pas twee dagen voor het draaien op zich nam? Best een bijzondere prestatie. Ik vond hem heel geloofwaardig. Vooral als hij er op een gegeven moment even helemaal doorheen zit, logisch met zo’n ernstige ziekte, dan voel je zijn pijn. Wat ik ook erg goed vond, was de chemie tussen Gordon-Levitt en Rogen. Hun vriendschap wordt heel aandoenlijk en geloofwaardig neergezet.

Wat ik echter heel erg stom vond aan de film, is het feit dat ‘little miss perfect’, het immer brave en perfecte meisje wordt weggezet als het droommeisje voor iedere man. Terwijl ik daar een hekel aan heb. Dat vind ik zo saai. Ik heb liever een meisje dat niet perfect is, dat geeft een veel interessanter beeld. Daar ergerde ik me zo aan, dat dat eigenlijk voor mij de film een beetje verpestte. En dat eeuwige happy end in Hollywood. Tsja.. Ik was niet onder de indruk van deze film. Dat vond ik jammer, want ik had er heel hoge verwachtingen van. Nogmaals, het is geen slechte film. Ik weet zeker dat er mensen zijn die hem kunnen waarderen, maar bij mij raakte hij kant nog wal.

Heb jij 50/50 gezien?

Bron foto’s: gabbingwithgrace.com, houseofgeekery.com,

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s