Film: Cloud Atlas

Ik zat in de bioscoop voor Alles is Familie toen de trailer van Cloud Atlas voorbij kwam. Gaaf, dacht ik. Een film met Tom Hanks, Halle Berry èn Hugh Grant. En dan ook nog met allemaal verschillende verhaallijnen, dat lijkt me wel wat. En toen vergat ik de film weer. Tot Vriend op zijn verjaardag graag naar de film wilde. Drie uur lang zat ik op mijn derrière in de Verkadefabriek in Den Bosch (mooi gebouw, maar je mag drie uur lang niets drinken- mishandeling!). Ik kende het boek niet, voordat ik de film bekeek. Maar science fiction en fantasy zijn normaal gesproken niet mijn ding. Wat vond ik ervan?
Could Atlas kent zes verhaallijnen, die zich afspelen van halverwege de negentiende eeuw, tot ver in de 22e eeuw. Tot zo ver is alles duidelijk. De verhaallijnen komen aan het eind allemaal samen, en blijken in verband te staan. Het laat zien hoe een daad van vriendelijkheid uiteindelijk een revolutie in gang zet, en hoe een moordenaar door de eeuwen heen tot held verandert. De belangrijkste acteurs in de film spelen in elke verhaallijn een rol. Dit betekent dus dat ze minstens zes keer terugkomen.

En dat is dan eigenlijk meteen al waar het voor mij misgaat. In het begin is het nog super leuk dat elke acteur in elk verhaal terugkomt, maar na een tijdje ben je totaal de kluts kwijt. Wie is nou wie, en welke rol zou Halle Berry deze keer spelen? Na een tijdje ben je meer bezig met het raden wie nou wie is, dan met de film zelf.  Bovendien was de make-up soms echt lachwekkend slecht.Vooral wanneer Hugh Grant ouder gemaakt wordt.

Ook vond ik dat de verhaallijnen niet echt bij elkaar kwamen, of uiteindelijk maar heel dun met elkaar verbonden waren. En dat is jammer. Want ik kwam de bioscoopzaal uit en snapte geen kont van de film. Dat nam niet weg dat ik wel genoten heb van de drie uur dat ik in de zaal zat. De film is echt een visueel hoogstandje. Prachtig gemaakt, filmisch heel sterk, en geweldig geacteerd. Het geshuffle met acteurs is wat lastig, maar dat neemt niet weg dat ze stuk voor stuk een geweldige prestatie neerzetten. Ik vond overigens niet elke verhaallijn even sterk. Ik had zelf het meeste met de verhaallijn die zich afspeelde in de jaren dertig van afgelopen eeuw, met een liefdesrelatie tussen twee mannen. Daar zat een diepe laag in die me emotioneel raakte. Ik vond trouwens de verhaallijn in de toekomst, met de Koreaanse actrice Doona Bae, echt geweldig knap gemaakt. Ik heb niets met science fiction, maar ik vond het heel gaaf om naar te kijken. Maar wat ik dan niet snap is waarom, als het over de toekomst gaat, het altijd over Aziaten gaat? Gaan wij Europeanen allemaal uitsterven?

Anyway. De film was ontzettend vermakelijk. Ondanks het feit dat het zes verhaallijnen zijn, zit je er wel middenin, en verbaast de pracht van de film je steeds opnieuw. Het is alleen jammer dat je er aan het eind (waarschijnlijk) weinig van snapt. De boodschap die de film meegeeft, liefde overstijgt alles, is een wonderschone. En ook twee quotes zijn me bijgebleven die ik met je wil delen.

Father-in-law: ‘Nothing you will do will change anything, it will be a mere drop in the ocean’
Son-in-law: ‘But what is an ocean but a sea of drops?’

En onderstaande raakte me echt. Het ging over de leider van een stroming (soort van religieus) die gevraagd wordt naar haar waarheid.

Interviewer: ‘But what if no one believes it?’
Sonmi: ‘Someone already does’

Gaan jullie ‘Cloud Atlas’ nog zien?

Bron foto’s: scriptshadow.blogspot.com, filmofilia.com, collider.com, wordandfilm.com

Advertenties

11 gedachten over “Film: Cloud Atlas

  1. Oh ik vond hem geweldig, de beste film van 2012. Wat misschien wel scheelt is dat ik hem helemaal begreep, ik denk dat je hem dan meer kan waarderen. Het enige wat ik in de samenvattingen op IMDb e.d. niet begrijp is dit: “en moordenaar door de eeuwen heen tot held verandert.” Ik heb het boek na het kijken van de film ook gelezen, en kon daar deze moordenaar ook niet in ontdekken. Srsly, over welke moordenaar gaat het hier?

    Verder vond ik inderdaad Frobisher en Sixsmith een van de leukste verhaallijnen, ook qua emotie (en acteurs, Ben Whishaw ftw!).

  2. Ik ben ook naar de film geweest en snapte er ook niet veel van. Wist ook niet dat die 3 uur duurde, dat kreeg ik pas door toen er na anderhalf uur een pauze werd ingelast haha.

    Het is een mooie film, geeft je wel stof tot nadenken. En vind de quote van de schoonvader – schoonzoon ook echt een sterke!
    Nu ben ik ook wel benieuwd wie nou die moordenaar turned held is en wat ze daar nou precies mee bedoelen… Kon ik zelf niet echt uit de film halen.

  3. Pingback: My life in pictures #7 Pt 2 « writerinheels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s