Oscars Challenge: Beasts of the Southern Wild

De eerste keer (en enige keer) dat ik van deze film hoorde was bij -de horror- Ivo Niehe. Hij interviewde de hoofdrolspeelster en regisseur. De hoofdrolspeelster in ‘Beasts of the Southern Wild’ is een heerlijk pittig negenjarig meisje, dat ten tijde van het filmen pas zes jaar was. ZES jaar. En dan al Oscar-genomineerd. Wat moet er dan nog van je leven worden? Wat een prestatie. Ik had werkelijk geen idee wat ik moest verwachten van de film, ik ga er altijd het liefst met zo min mogelijk informatie in. Ik wist niet waar het over ging, welk genre het was, alleen dat het pittige tantetje de hoofdrol had. Was hij het kijken waard?
Beasts of the Southern Wild vertelt het verhaal van Hushpuppy die samen met haar wispelturige vader in Bathtub woont, een plaatsje aan een grote rivier. Ze zijn afgesloten van de ‘bewoonde’ wereld door een dijk. Het plaatsje Batthub wordt alleen door een kleine groep ‘natuurmensen’ bewoond. Het wordt ook wel een Bayou-community genoemd. Ze zuipen en feesten er veel, en huilen is uit den boze. Als een flinke storm hun dorp onder water zet, en haar vader dreigt te bezwijken aan hartproblemen, moet de zesjarige proberen de wereld weer in balans te brengen.

Wauw. Wauw. Wauw. Dat is eigenlijk het enige wat ik kan zeggen over deze film. Ik was zó onder de indruk. Niet alleen van het magistrale acteerwerk van Quvenzhané Wallis, maar eigenlijk van het verhaal. Ik kan niet eens zo goed uitleggen waarover het gaat, maar het was een heel lieflijke film. Je kon zien dat er veel liefde zat in het maken van deze film. Het kinderlijke perspectief waaruit het verteld wordt, is heel aandoenlijk. Bovendien is het mooi om te zien hoe Hushpuppy en haar vader zoveel werk stoppen in het blijven wonen in Bathtub. Ze zijn er trots op om daar te wonen. Het karakter ‘Hushpuppy’ is trouwens geweldig. Ik wou dat ik de helft van haar ballen had, wat een leuk meisje.

Ik begreep de verhaallijn met de beesten die ontdooien niet zo goed. Die had wat mij betreft weggelaten kunnen worden, omdat het voor mij niets toevoegde. Maar dat is maar zo’n klein deel van de film, dat kun je verwaarlozen (afgezien van dat het in de titel staat). Wat ik wel gaaf vond, was de voice-over. Ze gaf in zulke nuchtere bewoordingen zulke mooie kleine pareltjes van wijsdom. Prachtig. Het verhaal is heel liefdevol, vermakelijk, groots en klein tegelijk. Ik kan het bijna niet in woorden vangen. Het is echt een mooie en goede film. Heel apart en bijzonder. Het is een hate it or love it-film. Ik zou ‘m zeker gaan zien. I love it.

Heb jij ‘Beasts of the Southern Wild’ gezien?

Bron foto’s: stockholmfilmfestival.se, tempus.hubrussel.be

Advertenties

2 gedachten over “Oscars Challenge: Beasts of the Southern Wild

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s