Oscars Challenge: Django Unchained

De nieuwste film van Quentin Tarentino. Gek genoeg heb ik nooit zo’n band met die grote naam gehad, zoals bijvoorbeeld Vriend dat heeft. Hij vindt praktisch alles dat de beste man maakt geweldig. Ik heb Kill Bill nooit gezien (afgezien van stukjes in het Slovaaks overgesproken, ja, echt), en nooit de behoefte gevoeld. Inglourious Basterds vind ik daarentegen heel erg gaaf. En over Django Unchained wordt al jaren gefluisterd (al voordat er gefilmd ging worden), vanwege de grote namen die erin spelen. Ik was dus best benieuwd naar de film. Bovendien, een film over slavernij kan heel mooi worden. Wat vond ik ervan?
Django Unchained draait om Django, een slaaf in 19e eeuws Jackson, Missisipi, voor de burgeroorlog. Django en zijn vrouw Broomhilde zijn allebei verkocht aan andere eigenaren, maar Django heeft het geluk dat hij bevrijd wordt door de excentrieke premiejager Dr. King Schultz. Nadat ze een winter lang samenwerken, komt Schultz zijn belofte na om Broomhilde te zoeken samen met Django. Maar dan blijkt dat Monsieur Candie, de eigenaar van Broomhilde, een gevaarlijke en vreemde man is die niet met zich laat sollen.

Vriend en ik keken deze apart. Dus nadat de film klaar was, werd er druk geWhatsappt met elkaar. Daar bleek dat hij de film helemaal het einde vond. En ik? Ik niet. De film duurde minstens een half uur te lang, en was ontzettend oppervlakkig. Het was allemaal goed gefilmd hoor, de muziek was fantastisch, en de acteurs waren fenomenaal. Maar waar de film een mooi diepgaand verhaal over slavernij had kunnen vertellen, was het een onzinnige film waarbij alleen maar de hele tijd geweld en bloed is.

De hoofdpersoon Django kent geen enkele diepgang. Hij is alleen maar een stoere man en held. De andere personages kennen gelukkig wel diepgang, vooral het personage Schultz en Monsieur Candie. Godzijdank. Maar voor een film die draait om Django vind ik dat tekort schieten. In schietscènes explodeert het bloed alle kanten op, wat voor mij echt te ver gaat. Ik kan best tegen bloed, ook tegen geweld, maar niet als het bloedvergieten alleen voor de lol is en zo extreem. Ik weet dat dat een handelsmerk is van Tarentino, en dat het bijna als een grap bedoeld is, maar ik kan er niet van genieten.

De film is de ultieme jongensfilm. Lekker veel bruut geweld, met een held die vooral heel cool is. Misschien dat het daarom niets voor mij was. Ik hou gewoon van een beetje diepgang, een beetje emotie. Natuurlijk zijn er ook dingen die ik wèl goed vind aan de film. Zo is het uiteraard goed gefilmd, er zitten (ondanks het geweld dat ik dus echt niet altijd overdreven vond) superbrute scènes in waar ik echt van genoot. De dialogen zijn vaak geweldig, de muziek is heerlijk, maar vooral het acteerwerk verdient een heel dikke pluim.

Jamie Foxx speelt de rol van Django prima, hoewel hij simpelweg een weinig diepgaande rol heeft om mee te werken. Neemt niet weg dat hij de rol van man die wraak wil nemen goed neerzet. Maar ik begrijp waarom hij geen Oscarnominatie heeft. Daarentegen had Leonardo DiCaprio die van mij wel gemogen. Wat zet hij een heerlijke bad guy neer. Met charme, ijzingwekkende spanning, humor en angst. Alles weet hij op te wekken. Maar het is duidelijk dat de Oscarnominatie voor ‘Beste acteur in een bijrol’ naar Chistopher Waltz moet. Oké, ik heb nog niet alle genomineerden in die categorie gezien, dus ik ben nog wat terughoudend, maar wat is hij GOED. Hij is crazy, likeable, charmant, gevaarlijk. Ik kan er niet over uit. Hij is gewoon héél erg goed. En dat weet Tarentino (die overigens een klein bijrolletje speelt), die hem al eerder castte in Inglourious Basterds, waarvoor Waltz een Oscar won.

Al met al zou ik de film toch niet snel aanraden. Misschien aan een man, maar ik denk niet dat er heel veel vrouwen zijn die echt van deze film zullen genieten. Misschien lichtelijk seksistisch, maar ik vind het echt een jongensfilm. Net als dat er niet veel mannen zijn die genieten van Sex and the City, al kun je die twee niet echt vergelijken (alhoewel, Richard van Samantha heeft ook een rolletje in Django Unchained!!). Maar toch, simple as that. Geweldige acteurs, goed filmwerk, matig verhaal. That’s my verdict.

Wat vonden jullie van Django Unchained?

Bron foto’s: geektyrant.com, apotpourriofvestiges.com,  filmofilia.com

Advertenties

8 gedachten over “Oscars Challenge: Django Unchained

  1. Ik vond ‘m juist fantastisch, een heerlijke ouderwetse Tarentino! Het is een western met een dikke vette knipoog, met een geweldige soundtrack en dan die dialogen & het filmwerk.. Vond alleen de cameo van Tarentino zelf volslagen lachwekkend. Maar ik heb me heel goed geamuseerd! Ik ben trouwens een meisje en ik denk niet echt in termen van jongens- of meisjesfilms/series. Zo kijk ik samen met mijn vriend net zo goed een paar afleveringen SATC als deze film. Als iets goed is, is het goed 🙂
    Tip: je moet misschien met andere verwachtingen zo’n film instappen. Bij Tarentino moet je nooit een diepgaand historisch verhaal verwachten, het gaat om sfeer/dialogen/verwijzingen naar andere films en genres. Dat is bijvoorbeeld ook zo bij David Lynch; een vriendin van mij vindt Mulholland Drive niet goed omdat ze ‘m niet snapt maar daar gaat het niet om, je moet je laten meeslepen.
    Een minder bekende Tarentino die ik ook super vind is Death Proof, misschien moet je die eens kijken. All about girlpower!

    • Ha, ok. Genoteerd! De enige verwachtingen die ik had waren degene die ik kreeg bij het denken aan Inglourious Basterds, en slavernij. Ik kan er natuurlijk niet zoveel aan doen dat die twee woorden bij mij een beeld oproepen, maar ik denk dat Tarentino voor mij niet echt iets is. Maar je hebt gelijk, ik kijk net zo goed ‘jongensfilms’, alleen dit is mij te jongensachtig. 😉

  2. omg helemaal met je eens! de vrienden met wie ik was snapte niet dat ik hem niet geweldig vond. blij dat ik een medestander heb haha. ik vond hem oppervlakkig en ongebalanceerd. dan kun je inderdaad zeggen ‘dat is Tarantino’, dan ben ik dus geen Tarantinofan haha. ik heb ook het gevoel dat bijvoorbeeld recensenten er meer achter zoeken dan erin zit. ze noemen het een meesterwerk ipv toe te geven dat ze genieten van een oppervlakkige jongensfilm.

    • Haha precies, mijn Vriend geeft het tenminste gewoon toe. ‘Ja het gaat eigenlijk nergens over, maar het is gewoon heerlijke grove pointless actie en bloedvergieten. Een fuck you’ Ik ben denk ik ook geen Tarentino fan, hoewel ik IB dus wel heel vet vond. Only time will tell, I guess.

  3. Ik heb hem eergisteren in de bioscoop bekeken, maar ik ben er twee dagen later nog steeds erg diep van onder de indruk. Ik heb intens genoten van deze film, op één of andere manier vond ik het plaatje helemaal kloppen. De muziek, de sfeer, de decors,… Naar een Tarantinofilm ga je tenslotte niet voor een verhaal met veel diepgang, maar wel voor een soort totale zintuiglijke ervaring. Zijn films weten me altijd te boeien, omdat hij als geen ander me weet te fascineren en tegelijk me weet te verafschuwen. Ook vond ik in deze film dat de gewelddadige scènes er juist voor zorgden dat de waarden zoals liefde en vriendschap sterker in de verf gezet worden. Een mooi voorbeeld hiervan is wanneer het meisje gegeseld wordt en hij toekijkt en smeekt (wanneer de soundtrack ‘Freedom’ begint te spelen). Ik ga niet akkoord dat Django geen diepgang heeft, in dat opzicht is zijn karakter veel dynamischer dan dat van Candie of Schultz. Enig minpunt vind ik wel dat Waltz nogal getypecast wordt, aangezien zijn personage slechts minuscule verschillen toont met dat van Hans ‘Jewhunter’ Landa uit IB.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s